ฉันใช้เวลาแค่ไม่กี่นาที ในการประทับใจใครบางคน
ใช้เลาไม่กี่ชั่วโมง ในการชอบคนๆหนึ่ง
แล้วใช้เวลาไม่นานนัก ที่จะรัก...ใคร...
แต่ใช้เวลานานมาก...ที่จะเข้าใจใครซักคน...




....เราเกิดมาในครอบครัวที่ต่างกัน
สังคมต่าง หน้าที่การงานยิ่งต่างกันมาก
ยากจัง..ที่จะทำความเข้าใจความต่างนี้




..มักจะมีคำถามเกิดขึ้นในใจเสมอ ว่า...
....ทำไม เค้าต้องทำอะไรแบบนี้
ทำไม มันถึงเป็นแบบนี้...
...ทำไม....




ฉันไม่รู้ว่าเพราะอะไร ฉันถึงไม่เคยเข้าใจเธอซักที
เพราะฉันเป็นคนที่เข้าใจอะไรยาก หรือเป็นเพราะ...
...เธอไม่ยอมเปิดใจกันแน่..
.....ฉันเคยเชื่อมาเสมอว่า.....
.....ความรัก จะพาเราผ่านอุปสรรคไปได้
ความรัก จะทำให้เรามีแต่วันที่ดีๆ




แต่...ฉันลืมไป...ฉันลืมทำความเข้าใจกับมัน...
...รักนั้นไม่ได้สวยงามเสมอไป
ตอนจบ..อาจจะไม่สมหวังเหมือนในละคร..
......สุดท้าย เจ้าหญิงกับเจ้าชาย อาจจะเจอใครที่ดีกว่า...




เจ้าหญิงอาจจะครองคู่กับอัศวินที่คอยปกป้องเธอมาเสมอ




เจ้าชาย..อาจจะพบรักกับสาวชาวบ้านแสนธรรมดา..




....ส่วนฉันอาจจะไม่ได้อยู่กับเธอตลอดไป...




.....เศร้าจัง...




....ไม่ชอบแบบนี้..




......ไม่ชอบเรื่องที่มันจบแบบเศร้าๆอย่างนี้




เพียงแค่...ฉันยอมทำความเข้าใจกับความรัก...




..ไม่ทำตัวเจ้าปัญหาแบบนี้..เรื่องราวคงไม่เศร้าอย่างนี้....




.....




..........




................




ชั้นเกลียดตัวเอง




เกลียดความเอาแต่ใจ




เกลียดอารมณ์ร้อนของตัวเอง




เกลียดความดื้อ...ไม่ยอมฟัง




เกลียดความไม่เชื่อใจ และเกลียดที่สุด




ฉันเกลียดตัวเองตอนอ่อนแอ และขี้แยแบบนี้...




.....ฉันเกลียดเธอ....